I saw an ascetic on the seashore, wounded by a tiger, and no medicine could heal him.
His illness lingered, yet he continued to thank God, the Almighty, always.
They asked him, “What are you thankful for?”
He replied, “I thank God because I was afflicted with this calamity, not because of any sin I committed.
If I were to die from the intensity of my misery and helplessness because of that dear companion, God,
So that no one would say that I feared, even for a moment, for my soul, I would say: What sin did Your poor servant commit that You are so displeased with him? This is my true worry and sorrow.”
Arabic Translation
رأيت زاهدًا على شاطئ البحر قد جَرحَهُ نَمرٌ ولم يَبرأ بأي دواءٍ
فطالَ مَرضهُ، وهو لا يزال يَشكرُ الله، عَزَّوَجَّلَ دائماً
سألوه: تَشكرُ، على ماذا؟
قال: أشكرُ (ألله) لأني بمصيبة أُصبت، لا بمعصيةٍ أقترفتُ
لو متُ من شدةِ الشقاءِ والعجزِ بسبب ذلك الرفيق العزيز (ألله)
حتى لا يقولوا إنه خائف ولو للحظةٍ، على روحهِ
فسأقول: أي ذَنبٍ صَدر مِن عبدكَ المسكين
حتى تكون مجروح القلب منه (غير راضٍ عنه)؟ هذا هو همي وحزني الحقيقي
Persian Text
پارسایی را دیدم بر کنارِ دریا که زخمِ پلنگ داشت و به هیچ دارو بِه نمیشد
مدّتها در آن رنجور بود و شکر خدای، عَزَّوَجَّلَ، عَلَیالدَّوام گفتی. پرسیدندش که شکر چه میگویی؟
گفت: شکر آن که به مصیبتی گرفتارم نه به معصیتی
گر مرا زار به کشتن دهد آن یارِ عزیز
تا نگویی که در آن دم غمِ جانم باشد
گویم: از بندهٔ مسکین چه گنه صادر شد
کاو دل آزرده شد از من؟ غمِ آنم باشد
