The beloved came to the tavern of the soul, guiding us to the abode of ecstasy,
He brought a new spring to revive our weary spirits.
He revealed his sign, drawing us into his existence,
And filled his bow with arrows to pierce our hearts.
He casts a hundred pearls of wisdom, weaving a hundred snares and guiles,
Crafting a hundred wondrous games to captivate us in the bliss of divine love.
He casts a hundred pearls of wisdom, weaving a hundred snares and guiles,
Crafting a hundred wondrous games to captivate us in the bliss of divine love.
When the beloved plays coy, hiding deep within our hearts,
He becomes the sovereign of sultans, granting us the nectar of blessings.
He returned, oh he returned, that eternal life returned with him,
That beauty and charm returned to brand us with the mark of longing.
That soul and cosmos came, that hidden treasure arrived,
That pride of kings came to lift the veil from our sorrows.
He has come, that cherished one, the one who must be,
And from his arrival, our hearts dance with joy and yearning.
He has come, that cherished one, the one who must be,
And in his presence, may our souls pulse anew with life and love.
Arabic Translation
جاء الحبيب إلى حانة الروح، يقودنا إلى دار الوجد،
جلب ربيعًا جديدًا ينعش أرواحنا المُتعبة
وأظهر علامته، ليشدنا الى وجوده
ملأ قوسه بالسهام ليصيب قلوبنا
يرمي بمئات الحكم، لينسج منها مئات الشِراك و الخُدع
يخلق مئات الالعاب العجيبة ليأسرنا في لذة العشق
يرمي بمئات الحكم، لينسج منها مئات الشِراك و الخُدع
يخلق مئات الالعاب العجيبة ليأسرنا في لذة العشق
عندما يتدلل المحبوب، يختبئ في أعماق قلوبنا،
فيصبح سلطان السلاطين، ويمنحنا نعيم النعم
عاد من جديد، وعاد ذلك العمر الطويل معه
ذلك الجمال واللطف قد عاد ليضع وشم الشوق فينا
جاء ذلك الروح والعالم كله، وجاء ذلك الكنز المخفي،
وجاء ذلك فخر الملوك ليرفع سِتار آلالام منا
قد أتى ذلك الحبيب، ذلك المنشود الذي لا بد منه
ومن قدومه ترقص قلوبنا فرحًا وشوقًا
قد أتى ذلك الحبيب، ذلك المنشود الذي لا بد منه
وفي حضوره لعل أرواحنا تنبض بالحياة والحب من جديد
Persian Poem
آمد بت میخانه تا خانه برد ما را
بنمود بهار نو تا تازه کند ما را
بگشاد نشان خود بربست میان خود
پر کرد کمان خود تا راه زند ما را
صد نکته دراندازد صد دام و دغل سازد
صد نرد عجب بازد تا خوش بخورد ما را
صد نکته دراندازد صد دام و دغل سازد
صد نرد عجب بازد تا خوش بخورد ما را
چون ناز کند جانان اندر دل ما پنهان
بر جمله سلطانان صد ناز رسد ما را
بازآمد و بازآمد آن عمر دراز آمد
آن خوبی و ناز آمد تا داغ نهد ما را
آن جان و جهان آمد وان گنج نهان آمد
وان فخر شهان آمد تا پرده درد ما را
میآید و میآید آن کس که همیباید
وز آمدنش شاید گر دل بجهد ما را
میآید و میآید آن کس که همیباید
وز آمدنش شاید گر دل بجهد ما را





