Sa’di heard a sage once say: No one truly confirms their own ignorance except by starting to speak while another is still in the middle of their sentence.
Speech has a beginning and an end, O wise one; Do not interject with new words in the midst of another’s.
The master of discretion and wisdom Does not speak until he sees that silence has fallen upon the gathering.
Arabic Translation
سَمعتُ (سَعدي سَمع) من أن أحدُ الحكماءِ كان قد قالَ: أصلاً لايُقِّرَ أحدٌ بِجهلهِ إلا إذا بدأ بالحديثِ، والشخص الأخر الذي بدأ الحديث قبله، لم يُكمله بعد
(يعني، الجاهل من يبدأ حديثاً، والشخص المُتحدث قبله لم يكمل كلامه الذي يتحدث به، من الحكمة إنتظار دورك في الحديث، عندما يطلب منك، أو يأتي دورك)
الكَلام له بدايةٌ ونهاية، ايها الحكيمُ
فلا تبدأ بكلامٍ جديدٍ، في وسط الكلامِ
(لا تبدأ بحديثٍ جديد، الا بعد نهاية الطرف الاخر من حديثه، هو بدأ الحديث، دَعه يُنهيه، ويأتي دورك)
حَسنَ التدبيرِ وسيده (سيد الحُكماء)، في الثقافةِ والذكاءِ
لا يقولُ كلاماً، حتى يرى الطرف الاخر (الجمع) قد سَكتَ (حتى يرى السكوت)
Persian text
یکی را از حکما شنیدم که میگفت: هرگز کسی به جهلِ خویش اقرار نکرده است مگر آن کس که چون دیگری در سخن باشد، هم چنان ناتمام گفته، سخن آغاز کند
سخن را سر است اى خردمند و بُن
میاور سخن در میانِ سخُن
خداوندِ تدبیر و فرهنگ و هوش
نگوید سخن، تا نبیند خموش
***
عبارت «تا نبیند خموش» (تا نبیند خاموش) در فارسی به این معنی است که «تا زمانی که گوینده یا طرف مقابل را در حال سکوت و خاموش شدن نبیند (و سخن او به پایان نرسد)»؛ یعنی شخص عاقل و با تدبیر، تا وقتی که دیگران صحبت میکنند، حرفی نمیزند تا کلامش با دیگران تداخل نکند و به صحبت آنها بیاحترامی نشود، و فقط زمانی سخن میگوید که مجلس ساکت شود.
