We didn’t sleep, but waited for the night to pass, for dawn to break,
Until the sun, like a phoenix, spreads its wings and soars.
We didn’t sleep, until the breeze of our poetic morning knocks at our door,
Having journeyed far, carrying love in its embrace.
This breeze bears your fragrance along its path,
Proudly wandering, gazing at the flowers of your garden.
The night burned with the fever of our bodies; grant us union,
For our embrace, like water, may quench the flames of our blazing forms.
All day, far from you, tell me, what shall I do?
If longing for my pillow strikes, and my heart aches with desire?
When you are by my side, it’s a sin against grace, my love,
To let my eyes close for a moment or my lashes flutter.
Cover the window, O pure of heart, for I fear
The envious stars might cast their gaze upon you.
I wove poetry for your lips with deeper love,
That your kiss may land upon my lips with deeper passion.
Arabic Translation
لم ننمْ، بل أنتظرنا الليلَ يَمرّ، ويبزغُ الفَجرِ
حتى تُشرق الشمسُ وكأنها طائر فينيق يُرفرف بأجنحتهِ
لم ننمْ، حتى يَطَرقَ الباب علينا (النسيم) في صباحنا الشاعري
بعد أن أنتهى به المسير، حاملاً معه الحُب
هذا النسيمُ الذي يحملُ عطرَكِ معه
أمسى مغرورًا، بعد أن تجول بحديقة زهوركِ
أمسى الليلُ مُحترقاً بهَوى أجسادنا، فجودي بالوصلِ
لعل الوصال بيننا كالماء يُطفئ لهيبَ الأجسادِ المُتّقدة.
طوال اليومِ، وأنا بعيدًا عنكِ، قولِ لي ماذا سأفعل؟
إذا هويت على وسادتي، والشوق ألَمَ بقلبي؟
حين تكونين إلى جانبي، كُفرٌ بنعمةِ اللهِ، يا حبيبتي
أنْ تغمضَ عينايَ لحظةً أو ترفَّ جفني
غطِّ النافذةَ، يا نقية القلب، فأخشى
أنْ تُصيبَكَ عينُ النجومِ بِنظرةِ حَسد
نَسجتُ شعراً من أجل شََفتيكِ بِحُبٍّ أعمق
لعلَّ قبُلتكِ تُطبع على فمي بشغفٍ أعمق
Persian Poem
نخفتهایم که شب بگذرد ، سحر بزند
که آفتاب چو ققنوس ، بال و پر بزند
نخفتهایم که تا صبح شاعرانهی ما
ز ره رسیده و همراه عشق ، در بزند
نسیم ، بوی تو را میبرد به همره خود
که با غرور ، به گلهای باغ سر بزند
شب از تب تو و من سوخت ، وصل مان آبی
مگر بر آتش تنهای شعله ور بزند
تمام روز که دور از توام چه خواهم کرد؟
هوای بستر و بالینم ار ، به سر بزند؟
چو در کنار منی کفر نعمت است ای دوست
دو دیده ام مژه بر هم ، دمی اگر بزند
بپوش پنجره را ، ای برهنه ! میترسم
که چشم شور ستاره ، تو را ، نظر بزند
غزل برای لبت عاشقانه تر گفتم
که بوسه بر دهنم عاشقانه تر بزند





