Lying (speaking falsely/talking lies) is like an inescapable wound: even if the wound heals, its scar remains, just like the brothers of Joseph, who were known for their lies, to the point that even their truthfulness was of no use and left them without credibility among the people. As God said in His Holy Book, confirming this: (He said, “Rather, your own souls have enticed you to do something.”)
He who is truthful by nature,
if he errs, others overlook it.
But he who betrays them with lies,
will have no truth left for them to believe.
Arabic Translation
الكَذبُ (حديث الكذب/التحدث بالكذبِ) أشبه بضربةٍ لا مفرَ منها: حتى وإن شُفي جرحها، فسيبقى أثره، تماماً كإخوة يوسف الذين أشتهروا بالكذبِ، حَتى أن صِدقهمُ، لم يكن ذا فائدةٍ، ولم يَترك لهم مِصداقية بين الناسِ، حيث قال ألله في كتابهِ العزيز مصداقاً لذلك: (قالَ بَل سَوَّلَت لَکُم اَنفُسُکُم اَمرا)
مَن كان الصِدق له عادةٍ
فإذا أخطأ غُضّ الطَرف عَنه من قبل الأخرين
أما من خانهم بالكذبِ
فلن يَبقى له من صدقٍ كي يُصدّقوه
Persian text
دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بمانَد، چون برادران یوسف که به دروغی موسوم شدند نیز به راست گفتن ایشان اعتماد نماند، قالَ بَل سَوَّلَت لَکُم اَنفُسُکُم اَمرا
یکی را که عادت بود راستی
خطایی رود در گذارند از او
و گر ناموَر شد به قول دروغ
دگر راست باور ندارند از او





