A conversation between two lovers:
What have I done to deserve this anger on your brow?
I am your beloved, from the first look. I am your lover.
She replies:
Yes, I suffered greatly from you and your coldness.
But I tasted love and its pain, and I knew your worth.
He replies:
Yes, you are a tender rosebud, smiling and captivating.
You are purity and innocence, and I have drowned in your charms.
She replies:
Since I fell in love with you, I have been in this state.
Even the roses speak and wink at this impossible love.
But I have seen sorrow and pain from this love.
But despite that, I have known your worth and this love.
He replies:
Oh, a heart driven mad, oh, a heart captivated by you.
A rose, and I, like a butterfly, flutter around you.
You destroyed me with the intensity of your love.
I fell, slain, covered in my own blood.
But the fragrance of your perfume revived me.
She replies:
If you truly claim to love me, then help me, oh God.
I want to see Your tears for me, oh God,
Don’t you see my tears, as if my eyes offer them to you?
If you truly value love, then accept me as your beloved.
He replies:
I see a profound conversation in your eyes, despite the silence.
As if they hold a story to tell me, yet it is shrouded in silence.
You are like a field of blooming roses; your beauty has driven me mad.
And from the intensity of love, I am captivated by this tender face.
He increases his affection for her.
Oh gentle dove, don’t you have a home nearby?
And this beautiful, flowing hair, doesn’t it have a lover?
She replies:
My beloved has arrived, and I cannot see him.
Love has overwhelmed my heart. The fault is mine, not his.
He replies:
I wept for you until my eyes overflowed.
From the intensity of the tears, nothing remained untouched, nothing unaccused or unsaid.
She replies:
If you truly wept for me,
then listen to the beating of my heart,
and pay close attention to my pain and sorrow.
For I longed to taste love from my beloved,
and to quench my thirst with the wine of love, after this torment.
He replies:
The nearness of my beloved will make me forget the estrangement and distance,
with a kiss, even if you have not yet tasted the wine of love.
She replies:
If you truly desire closeness, then come, let us drink together.
For you alone bring my heart both comfort and peace.
Let people know that you and I love each other,
and let everyone know that I And you are together, for each other.
He replies:
When you smile in the garden, my rose,
My heart grows sadder and more sorrowful, my rose.
She replies:
When you speak words, my rose,
I melt and cannot speak, my rose.
Arabic Translation (with little amendment)
حديث بين عاشقين
ماذا فَعلتُ، حتى أرى هذا الغَضب على حاجبيكِ؟
فأنا الحبيبُ، مذ كُنت في المهدِ، أنا عاشق لكِ؟
ترد عليه
نعم، أنا تألمت كثيراً منكَ، ومن جفاكَ
ولكني، تذوقت الحُب وألمه، فعرفت قدركَ
هو يرد عليها
نعم، فأنت بُرعم وَردة غَظ، بَاسمٌ وفاتن
أنتِ الصفاء والنقاء، فلقد غَرقت في المفاتن
فترد عليه
منذ أن وقعت في حُبكَ، وأنا على هذا الحال
فحتى الورود، تتحدث وتغمز بهذا الحُب المُحال
ولكن، رأيت الحزن والالم، من هذا الحُب
ولكني، مع ذلك، عرفت قدركَ وهذا الحُب
يرد عليها
أه لقلبٍ جُن، أه لقلبٍ فُتن بكِ
وردةٍ، وأنا كالفراشة أحوم حولكِ
قضيتِ عليَّ من شِدة حبكِ
سَقطت صريعا مُغطى بدمي
ولكن، عبق عطركِ، أعاد حياتي
ترد عليه
إذا كنت حقا تدعي حُبي، فساعدني، هي هي ياألله
أريد أن أرى دموعكَ من أجلي، هي هي ياألله
ألا ترى دموعي، وكأن عيوني تقدمها من أجلكَ
فإذا كنتُ حقا تقدر الحُب، فأقبلني حبيبة لكَ
يرد عليها
أرى في عيونكِ حَديث عميق، رغم الصمت
لكأن فيها حكاية ترويها لي، لكنها غارقة بالصمت
كأنكِ حَقل وردٍ متُفتح، أغرقني جمالكِ بجنون
ومن شد الحُب، فُتنتُ بهذا الوجه الحنون
فيزيد من التودد لها
ايتها الحَمامة اللطيفة، أليس لك منزلٌ قريب؟
وهذا الشَعر الجَميل المتناثر، أليس له حَبيب؟
ترد عليه
الحَبيب وَصل، وليس لي قدرة على رؤيتهِ
فالحُب قد أذهل القَلب، الخطأ مني، وليس منه
يرد عليها
لقد بكيت عليكِ، حتى لكأن العيون قد فاضت
ومن شِدة الدَمع، لم يبقى شيء، لم يُعاتب، ويباغت
فترد عليه
إذا كنتُ حقا بَكيت من أجلي
فأسمع دقات قلبي
وأستمع جيدا لألمي، وحزني
فقد وددت تذوق العشقِ من الحبيبِ
وأرتوي بشراب الحُب، بعد العذابِ
يرد عليها
قُرب الحَبيب، سَوف يُنسى الجَفاء والبُعد
بقبلةٍ، وإن لم تَتذوقي شَراب الحُب بَعد
ترد عليه
إن كُنت حَقا تُريد القُرب، فتعال لنشرب معاً
فأنت وَحدكَ، تجلب لقلبي، الراحة والأمن معاً
دَع الناس يَعلموا، بأنني وأنتَ نحب بعضنا
ودع الجميع يَعرفوا، بأنني وأنتَ سوية، لبعضنا
يرد عليها
عندما تبتسمين في الحديقة، يا وردتي
قلبي يزداد حزناً وغماً، يا وردتي
ترد عليه
عندما تتحدث بالكلمات، يا وردتي
أذوب ولا أستطيع التحدث، يا وردتي
Persian text
رنجیدهای رنجیدهای [2x]
از عاشقت چه دیدهای [2x]
رنجیدهام رنجیدهام [2x]
مهر تو را سنجیدهام [2x]
گل غنچه ای خندیدهای [2x]
نور و صفای دیدهای [2x]
تا با تو دل ورزیدهام
گل گفت و گو بشنیدهام
غم دیدهام غم دیدهام [2x]
مهر تو را سنجیدهام [2x]
رنجیدهای رنجیدهای [2x]
از عاشقت چه دیدهای [2x]
رنجیدهام رنجیدهام [2x]
مهر تو را سنجیدهام [2x]
دلِ دیوانه دارم
با گل پروانه دارم
ز عشقت کشته میشد
به خون آغشته میشد
به بویت زنده میشد
گر یار منی گر یار منی
بیا به من یاری کن
های های الله
بارانی بلند تو گریه و زاری کن
های های الله
بارانی بلند در سرشک ما میفروشند
های های الله
گر خریداری بنده خریداری کُن
های های الله
چشم تو سخن دارد
های های الله
قصهای با من دارد
های های الله
شیوهی گل رویت
های های الله
ناز صد چمن دارد
های های الله، های های الله
ای کفترچولی تو مگر خانه نداری؟ [2x]
ای زلف پریشان تو مگر شانه نداری [2x]
یار آمد و من طاقت دیدار ندارم [2x]
از خود گلهای دارم و از یار ندارم [2x]
ای کفترچولی تو مگر خانه نداری؟ [2x]
ای زلف پریشان تو مگر شانه نداری [2x]
از دیدهی من جاک گیریبان گله دارد [2x]
از گریهی من گوشه دامان گله دارد [2x]
ای کفترچولی تو مگر خانه نداری؟ [2x]
ای زلف پریشان تو مگر شانه نداری [2x]
عرض دل زار مرا گوش کُن [2x]
از لب معشوق تو می نوش کُن [2x]
تیر جفاها را فراموش کُن [2x]
گر ندهی بوسه مرا گوش کُن [2x]
همراه من باز قدح نوش کُن [2x]
باعث آرام و قرارم تویی
خلق بگویند که یارم تویی
باعث آرام و قرارم تویی
خلق بدانند که یارم تویی
خنده به گلزار زدی آی گلم [2x]
غم به دل زار زدی آی گلم
لب که به گفتار زدی آی گلم [2x]
شیوه به آخر زدی آی گلم [2x]
