I Die in Your Arms

I die in your arms
In the embrace that burns me with the warmth of a loving body
In the embrace that quenches my thirst with soft lips
I die in your arms

In the embrace that makes me bloom despite the autumn
In the embrace that makes me tremble at your touch
In the embrace that lifts the burden of life from me
In the embrace that erases the whole world for me
In the embrace that silences my sobs and cries
I need nothing but to stay in your arms
I die in your arms

I fear that one day the feelings of love will imprison you
That you will leave me and go with someone else
Someone who scorns the sorrow of others
Someone who has no heart and no feeling for life

In this situation, my world has become darkness
Living in this world after that has become like a prison
Stay with me, despite the sad fate and the hateful enemies
Please, protect me from the eyes of enemies in your arms
In the embrace that is so intimate, so precious, and so long awaited
Days and nights My heart aches with longing for you,
As the Lord has ordained my destiny with you,
Blessed is the hour before death when I am freed from pain.

I die in your arms,
In the embrace that burns me with the warmth of your loving body,
In the embrace that quenches my thirst with your soft lips,
I die in your arms.

In the embrace that makes me bloom even in autumn,
In the embrace that makes me tremble at your touch,
In the embrace that lifts the burden of life from me,
In the embrace that erases the whole world for me,
In the embrace that silences my sobs and cries,
I need nothing but to remain in your arms,
I die in your arms.

Arabic Translation

أموت بين أحضانك
في الأحضان التي بدفء الجسد المحب تحرقني
في الأحضان التي تروي عطشي بشفاهها الناعمة
أموت بين أحضانك

في الأحضان التي تجعلني أزهر رغم الخريف
في الأحضان التي تجعلني أرتجف من لمساتك
في الأحضان التي تزيل عبء الحياة عني
في الأحضان التي تمحو العالم كله من أجلي
في الأحضان التي تُسكت نحيبي وصراخي
لا أحتاج شيء سوى البقاء في أحضانك
أموت بين أحضانك

أخشى في يوم من الأيام أن تأسرك مشاعر الحب
تتركني وتذهب مع شخص أخر
شخص يزدري حزن الأخرين
شخص ليس لديه قلب وليس في صدره احساس بالحياة

في هذا الوضع أصبح عالمي ظلام
العيش في هذا العالم بعدها أصبح مثل السجن
أبقى معي، رغم المصير المحزن، والأعداء الحاقدين
رجاءا، أحفظني من عيون الأعداء بين أحضانك
في الأحضان الحميمة جدا، والعزيزة جدا، والتي طال إنتظارها

أيام وليالي قلبي حزين للغاية مع الذكريات
كما صنع الرب مصيري معك
طوبى للساعة التي تسبق الموت والتي أتخلص فيها من الألام

أموت بين أحضانك
في الأحضان التي بدفء الجسد المحب تحرقني
في الأحضان التي تروي عطشي بشفاهها الناعمة
أموت بين أحضانك

في الأحضان التي تجعلني أزهر رغم الخريف
في الأحضان التي تجعلني أرتجف من لمساتك
في الأحضان التي تزيل عبء الحياة عني
في الأحضان التي تمحو العالم كله من أجلي
في الأحضان التي تُسكت نحيبي وصراخي
لا أحتاج شيء سوى البقاء في أحضانك
أموت بين أحضانك

Poetic

أموت بين أحضانك، يا حبيبا طال وِاصلهِ
في تلكِ الثنايا، التي تَحرق الجسد بوصلهِ

أموت بين أحضانك، التي تروى عَطش العاشق
بتلك الشفاهِ، والاحضان، أرتوي، فأنا لكَ عاشق

أموت بين أحضانك، فتلك الربُوع، عالم بديع
أنسى فيها قَسوة الخَريف، وأزُهر كالربيع

أموت بين أحضانكَ، حيث الجَسد يَرتعش
لكأني أرى أبهى الصُور، وأحلاماً تنتعش

أموت بين أحضانك، فحَمل العالم كله يُزال عني
في الاحضان، التي تمحو كل هموم الدنيا من أجلي

حيث تُسكت كل نحيبي وصراخي،  بين أحضانك
فلا سعي لي في هذا الدنيا، الا مَعكَ، وبأحضانكَ

إني لأخشى يوماً تُعطي فيه قلبكَ لمَحبوب أخر
وتأسرك مَشاعر الحُب، وتترك قلبي في غياهب البحر

مَحبوب أخر، يَزدري حُزن الأخرين في هذه الدنيا بدون شَفق
محبوب ليس له قلب مثلي، ليس له ذوق بجنون العِشق

ففي هذه اللحظة، أصبح عالمي هذا كله ظَلام
والعَيش فيهِ، بالنسبة لي،  سجناً بعيداً، كالركام

رجاءا، أبقى معي، رغم المَصير المُحزن، و الكارهين
رجاءا، أحفظني من عيون الأعداء بين أحضانك، من الحاسدين

في الأحضان الحميمة جدا، والعزيزة جدا، والتي طال إنتظارها
فقلبي حزين للغاية من أجل تلك الذكرى، ليالٍ وأيامٍ، بأنتظارها

فكما صنع الرَب مَصيري وتقديري مقدماً، وربطني بكَ
فطوبى للساعة التي أموت فيها، وأتخلص من الالم بأحضانكَ

Persian Lyrics (Tajiki)

در آغوش تو می‌میرم
در آغوش کی از گرمی جانسوز تنت سوزم
در آغوش کی از لب‌های نرمت با دهان نوشم

در آغوش تو می‌میرم
در آغوش کی به رغم خزان‌ها سبز و گل‌پوشم
در آغوش کی از احساس لرزش‌های رویایی‌ش مدهوشم

در آغوش کی بار زندگی میفتد از دوشم
در آغوش کی می‌گردد همه دنیا، فراموشم
در آغوش کی جای داد و فریاد است، خاموشم

مرا این گنج دولت است که با تو، هم‌آغوشم
در آغوش تو می‌میرم

از آن ترسم، که در سودای عشق و عاشقی روزی
مرا بگذاری و دل بر کسی بندی که چون باشد
که چشمش حسرت دنیای دون دارد

نه شوره در دلم از سینه‌ش ذوق جنون دارد
و آنگه این همه دنیای من کور است
دگر زیستن برایم در جهان مانند گور است

تو بر قصد زمان و خصم نامردان با من باش
مرو از چشم بدبینان در آغوشم پناه بنما
در آغوش کی عجاز است احسان است و آرمان است

دلم بر یاد آن روز و شبانگه سخت حزمان است
کی ازید با تو تقدیم بپیوست
خوش آن ساعت که پیش از مرگ، از یک درد شیرینه

در آغوش تو می‌میرم
در آغوش کی از گرمی جانسوز تنت سوزم
در آغوش کی از لب‌های نرمت با دهان نوشم

در آغوش تو می‌میرم
در آغوش کی به رغم خزان‌ها سبز و گل‌پوشم
در آغوش کی از احساس لرزش‌های رویایی‌ش مدهوشم

در آغوش کی بار زندگی میفتد از دوشم
در آغوش کی می‌گردد همه دنیا، فراموشم
در آغوش کی جای داد و فریاد است، خاموشم

مرا این گنج دولت است که با تو، هم‌آغوشم
در آغوش تو می‌میرم

Whole poem from Mirzohusayni Badalipur

در آغوش تو می‌میرم
در آغوشی که از گرمی جان‌سوز تنت بسوزم
در آغوشی که از لب‌های نرمت باده‌ها نوشم
در آغوشی که بر رغم خزان‌ها سبز و گل‌پوشم
در آغوشی که از احساس لرزش‌های رویای آن مدهوشم

در آغوشی که بار زندگی می‌افتد از دوشم
در آغوشی که می‌گردد همه عالم فراموشم
در آغوشی که جای درد و فریاد است و خاموشم
مرا این دم چه دولت است، که با تو هم‌آغوشم 

همه دنیای من نور است، غم هجران، غم عالم ز من دور است
و این دم شهرزاد قصه‌گوی تو به پهلوی‌ام
که من افسانه‌های عمرِ بادام با تو می‌گویم
ره فردای تقدیر از فروغ چشم تو جویم.
ز اندام سپید غرق گل‌هایت فرح بویام

ز آب روی و موی تو وجودم را همیشویم
زمین و آسمان می‌خندد آن ساعت که تو می‌خندی بر رویم
و این دم من ادای نازهای بی‌غش تو هستم.  
دلم مست و سرم مست و تنم مست و خودم مست

از آن ترسم که در سودای عشق و عاشقی روزی،
مرا بگذاری و دل بر کسی بندی، که چون باشد؟
که چشمش حسرت دنیای دون دارد
نه شور در دل و نه سینه‌اش ذوق جنون دارد

و آنگاه این همه دنیای من کور است
دیگر دنیا برایم تیره چون گور است

تو بر قصد زمان و حسم و نامردان با من باش
مرا از چشم بدبینان در آغوشت پناه بنما
در آغوشی که اعجاز است و احسان است و آرمان است
دلم بر یاد او روز و شب سخت پزمان است

که ایزد با تو تقدیرم بپیوست؟
خوش آن ساعت که پیش از مرگ از یک درد شیرینی
در آغوش تو می‌میرم!
در آغوش تو می‌میرم!

In your embrace, I die
In an embrace where I burn from the scorching warmth of your body
In an embrace where I drink wine from your soft lips
In an embrace where, despite the autumns, I am green and flower-clad
In an embrace where I am intoxicated by the thrill of your dream’s tremors

In an embrace where the burden of life falls from my shoulders
In an embrace where the entire world fades from my memory
In an embrace where there is room for pain and cries, yet I am silent
What fortune is this moment, that I am embraced alongside you

All my world is light, the sorrow of separation, the sorrow of the world, is far from me
And this moment, your Scheherazade storyteller is at my side
For I recount to you the almond-tree tales of life’s span
I seek the path of tomorrow’s fate from the radiance of your eyes
From your white body drowned in flowers, I breathe forth joy

From the water of your face and hair, I forever drink my being
Earth and sky laugh that hour when you laugh upon my face
And this moment, I am the embodiment of your unfeigned coquetry
My heart is drunk and my head is drunk and my body is drunk and I myself am drunk

From that fear, that one day in the pursuit of love and passion,
You might leave me and bind your heart to another—who could it be?
One whose eyes hold regret for this lowly world
With no fervor in the heart, nor in the breast the zeal of madness

And then all this world of mine is blind
The world for me is then dark as the grave

Stay with me against time and my feelings and the disloyal ones
Shelter me from the eyes of the skeptical in your embrace
In an embrace that is miracle and grace and aspiration
My heart is in torment day and night at the memory of him

For God has joined my fate with yours?
Blessed that hour, before death, from a sweet pain
In your embrace, I die!
In your embrace, I die!